در سالهای گذشته آمریکا و اتحادیه اروپا، تلاش کردند نظام بینالملل را در چارچوب یک نظم تکقطبی سامان دهند و برای تحقق این هدف، از ابزارهای مختلف سیاسی، اقتصادی و حتی ظرفیت رژیمصهیونیستی استفاده کردند.
با توجه به تحولاتی که طی یکی دو روز گذشته رخ داده، تقابل میان ایران و طرف مقابل وارد مرحله تازهای شده است.
در کمتر از ۲۴ ساعت، نبرد خلیجفارس وارد مرحلهای تازه شد؛ مرحلهای که در آن حمله به نفتکشهای ایرانی با شلیک موشکهای بالستیک ایران بهسوی شناورهای نظامی آمریکا و سپس هشدار تهران درباره تشدید پاسخها همراه شد.
رئیس هیات مذاکرهکننده جمهوری اسلامی ایران به خیال پردازی وزیر خزانهداری آمریکا که مدعی شده بود پیش از انتخابات میاندورهای آمریکا، قیمت نفت تا ۴۰ دلار سقوط خواهد کرد و اقتصاد آمریکا در حال اوج گرفتن است، پاسخ داد.
موضوعی که طی پنج ماه گذشته رژیمصهیونیستی بهشدت برای فتح و تصرف آن اقدام کرده، یک نقطه راهبردی به نام تپه علیالطاهر است. با اینحال از حدود دو ماه گذشته و پس از آنکه رژیمصهیونیستی نتوانست به اهداف نظامی خود دست پیدا کند، تلاشهایی در قالب یک جنگ ترکیبی برای نسبت دادن برخی ادعاهای غیرواقعی به این تپه آغاز شد.
سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی از تصویب ماده(۹) طرح اقدام راهبردی تأمین امنیت و پیشرفت تنگه هرمز خبر داد که طبق آن، کشورها و اشخاص حقیقی و حقوقی اعمالکننده تحریم یکجانبه یا اقدامات خصمانه علیه جمهوری اسلامی ایران، حق عبور از تنگه هرمز را ندارند.
قرارگاه حمزه سیدالشهدا (ع) نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از کشف و ضبط یک محموله تجهیزات ضدامنیتی در مرز شهرستان اشنویه خبر داد.
آنچه در هفتههای اخیر از سیاست واشنگتن در قبال ایران سرزده، بار دیگر این پرسش قدیمی را زنده کرده است: چرا قدرتهای بزرگ، با وجود در اختیار داشتن ابزارهای نظامی و اقتصادی عظیم، بارها در محاسبه رفتار ایران دچار اشتباه میشوند؟ پاسخ را باید نه در ضعف تحلیلی به معنای فنی، بلکه در یک سوءفهم عمیقتر جستوجو کرد؛ سوءفهمی ریشه در نادیده گرفتن منطق صبر راهبردی ایران در برابر منطق شتابزده و انتخاباتی آمریکا.
در زندگی اجتماعی بشر یکسری قواعد عام وجود دارد که انسانها به حکم فطرت به آن عمل میکنند و خلاف آن را انجام نمیدهند. مثلا هیچکس اموال یا مجموعهای از داراییهای ارزشمند خود مانند طلا و جواهر را وسط کوچه رها نمیکند. زیرا میداند این کار اموال او را در معرض خطر قرار میدهد. یا هیچ فردی خود را از بالای کوه پرت نمیکند. چون میداند جانش را به خطر میاندازد. اینها قواعدی است که به حکم عقل رعایت میشوند.
واشنگتن این روزها بیش از آنکه درباره یک حمله نظامی تازه به ایران سخن بگوید، درباره «مردم ایران» و آنچه از آنها انتظار دارد حرف میزند.