در دنیای پرسرعت فناوری امروز، هوش مصنوعی دیگر تنها یک مفهوم پیچیده نیست؛ بلکه به بخشی جداییناپذیر از زندگی روزمره بسیاری از افراد تبدیل شده است. از کمک به نگارش ایمیلها تا حل مسائل پیچیده ریاضی و حتی ایجاد لحظات سرگرمکننده، نقش AI روزبهروز پررنگتر میشود.
گزارش جدید یکی از بزرگترین موسسات کاریابی جهان، رندستاد، تصویری متناقض از آینده بازار کار ارائه میدهد:هوش مصنوعی (AI) با سرعتی بیسابقه درحال خلق فرصتهای شغلی جدیداست اماهمزمان به بزرگترین منبع اضطراب شغلی، بهویژه برای نسلجوان،تبدیل شده است.این گزارش که برپایه نظرسنجی از ۲۷هزار کارگر و تحلیل میلیونها آگهی شغلی تهیه شده، نشان میدهد که چهار نفر از هر پنج کارگر معتقدند هوشمصنوعی مستقیما وظایف روزانهشان راتحتتاثیر قرار خواهدداد.
رقابت در عرصه هوش مصنوعی به نقطهای رسیده که دیگر تنها سرعت توسعه مطرح نیست بلکه قدرت واقعی مدلهاست که تعیینکننده آینده میشود. طی ماههای اخیر، جدال میان گوگل و OpenAI بهطور جدی بالا گرفته و هر دو غول فناوری تلاش میکنند سهم بیشتری از بازار ابزارهای هوشمند را به دست آورند.
در دنیای امروز جستوجوی مبتنی بر هوش مصنوعی با سرعت زیادی در حال رشد است. ابزارهایی مانند ChatGPT و Google AI Mode دیگر صرفا موتور جستوجو نیستند. آنها به کاربران کمک میکنند خیلی سریع و راحت به اطلاعات مورد نیازشان دسترسی پیدا کنند و جوابهای هوشمند و کاربردی دریافت کنند.این تغییر، تاثیر زیادی روی برندها و کسبوکارها گذاشته است.
توسعه فناوریها در دنیا بهگونهای است که هر روز شاهد رشد آنها هستیم و در عصر فناوری دیجیتال، گجتهای هوشمند به بخشی از زندگی مردم تبدیل شده است. در این هفته چند گجت کاربردی در حوزههای مختلف را معرفی کردهایم که در ادامه با جزئیات و عملکرد آنها آشنا میشویم.
یادتان هست روزهایی که صدای خشخش نوار کاست، بوی کتابهای کهنه، صف نان و تلویزیونهای سیاهوسفید همه را دور هم جمع میکرد؛ نوستالژیهای شیرینی که با هم مرور کردیم!
امروز صبح که بیدار شدید، شاید با نگاهی به تلفن همراهتان، قفل آن را با چهره خود باز کردید، از مسیریاب خواستید خلوتترین راه را نشانتان دهد یا شاید از یک ربات هوشمند خواستید متنی را برایتان ترجمه کند. ما چنان به حضور «هوش مصنوعی» عادت کردهایم که فراموش میکنیم این فناوری جادویی، حاصل قرنها رویاپردازی و دههها تلاش نفسگیر است.
«شکاف دیجیتال در ایران بیش از یک تفاوت عادی در دسترسی به اینترنت است». بیایید چند لحظهای به این گزاره فکر کنیم. همه ما و جهان پیرامونمان این روزها بهطور فزایندهای مجذوب هوش مصنوعی و دستاوردهای شگرف فناوریهای دیجیتال هستیم؛ جذابیتهایی که انصافا حال و هوای سالهای اخیر زندگی همه را تغییر داده و زیست فردی و اجتماعی را برای ما خوشایندتر کرده است اما در این بین، درنگ در برخی گزارههایی که به زیستن در عصر هوش مصنوعی مربوط میشوند خالی از لطف نیست. یکی از این گزارهها، مسأله طبقاتی شدن یا به تعبیر دقیقتر، طبقاتیتر شدن اقتصاد و معیشت عمومی در پی شکاف دیجیتال در ایران است. منظور از شکاف دیجیتال چیست؟ یعنی آن بخشی از اقتصاد که با هوش مصنوعی (AI) و فناوریهای دیجیتال ادغام میشوند، رشد و بهرهوری چشمگیری پیدا کنند و بخش دیگری که بهدلیل کمبود دسترسی، داده، سرمایه یا مهارت از دسترسی به ابزارها و زیرساختهای فناوری دیجیتال محروم هستند از رشد اقتصادی عقب بمانند. در ایران امروز نشانههای این خطر را میتوان با چند شاخص روشن و علمی ارزیابی و رهگیری کرد که برخی از مهمترین آنها را مرور میکنیم.
در روزهایی که آسمان کلانشهرها بیش از هر زمان دیگری با غبار خاکستری ذرات معلق و گازهای سمی پوشیده شده و بحران آلودگی هوا به یک تهدید جهانی برای سلامت عمومی و محیط زیست بدل گشته است، فناوری با تمام قدرت به میدان آمده تا راهکارهای نوینی برای این معضل دیرینه ارائه دهد.
چرا هوش مصنوعی هنوز بهعنوان «اولویت امنیت ملی» در جمهوری اسلامی ایران نهادینه نشده است؟ جهان در آستانه رنسانس جدیدی از «قدرت و محاسبه» قرار دارد؛ عصری که در آن، توان محاسباتی جای منابع طبیعی رادرساختارقدرت اقتصادی وامنیتی کشورها گرفته است.