یکی از کارکردهای اصلی مرکز تحقیقات صداوسیما، سنجش میزان استقبال از برنامههای شاخص است. براساس این سنجش مشخص میشود یک برنامه چه میزان بیننده دارد. این ارزیابی بهصورت مرتب در طول سال انجام میشود؛ سریالها هر دو هفته یکبار، برنامههای شاخص هر ماه و میزان بیننده شبکههای مختلف نیز هر فصل بررسی و اعلام میشود.
معاون امور فرهنگی و توسعه ورزش همگانی وزارت ورزش با اشاره به دستاوردها و خدمات رسانه ملی در سالهای اخیر گفت: رسانه ملی در پنج سال گذشته رویکردی موفق و روبهجلو داشته است، اما در انتقال و معرفی این خدمات به مردم تا حدودی خجولانه عمل کرده و لازم است دستاوردهای خود را دقیقتر و جامعتر برای جامعه تبیین کند.
رئیس مرکز طرح، برنامه و بودجه صداوسیما از آمادگی این سازمان برای راهاندازی شبکه تلویزیونی اختصاصی برای فدراسیونهای ورزشی در بستر تلوبیون خبر داد.
نمایشگاه «روایت تحول رسانه ملی» به ۴۰روزگی خود رسیده است.
مدیر شبکه آموزش سیما با تشریح تجربه «مدرسه تلویزیونی ایران» در دوران جنگ تحمیلی، از تداوم پخش آموزشهای تلویزیونی تا خردادماه، آسیبشناسی این تجربه و برنامهریزی برای تقویت تولیدات آزمایشگاهی و کارگاهی، حرکت به سمت آموزش معکوس و توسعه استفاده از ظرفیتهای تلوبیون خبر داد.
سند تحول رسانه ملی، نقشه راه حرکت از «رسانهای که صرفا بازتابدهنده رویدادهاست» به «رسانهای هویتساز، عدالتگستر و پیشبرنده» بوده است. در این مسیر، هویتمحوری و عدالتگستری دو اصل بنیادین هستند که سایر ماموریتها و رویکردهای محتوایی رسانه نیز در امتداد آنها معنا یافتهاند.
برای ارزیابی عملکرد رسانه ملی در دورهای که با شعار و رویکرد «تحول» آغاز شد، پیش از هر چیز باید میدان فعالیت آن را بررسی کرد. صداوسیما در این سالها در فضایی فعالیت کرده که در آن، انبوهی از رسانههای خارجی و معاند با امکانات و بودجههای قابلتوجه، روایتهای خود را بهصورت مستمر دنبال میکنند.
مسأله رسانه ملی امروز صرفا این نیست که چگونه اعتماد مخاطب را جلب کند؛ مسأله اصلی این است که چه تغییراتی در عملکرد خود ایجاد کند تا مخاطب، آن را رسانهای صادق، دقیق، منصف، شفاف و پاسخگو بداند. اعتماد چیزی نیست که بتوان آن را با تبلیغ و تکرار جمله «ما قابل اعتمادیم» ایجاد کرد. اعتماد، حاصل تجربه مکرر مخاطب از رفتار و عملکرد رسانه است.
تبریز شهر اولینها و نگین فرهنگ ایران، این روزها میزبان دهمین ایستگاه از رویداد ملی «ایران جان» است. وقتی از ایران جان سخن میگوییم، از یک برنامه تلویزیونی صرف حرف نمیزنیم بلکه از گشودن یک آینه تمامنما سخن میگوییم که قرار است تصویر حقیقی ایران عزیز را بیواسطه، شفاف و از نزدیک به تماشا بگذارد.
ما در حال حاضر با پدیدهای به نام جنگ روایتها مواجه هستیم؛ وضعیتی که در آن مجموعههای رسانهای تلاش میکنند تا رویدادها را دقیقا مطابق با خواست و منافع خود روایت کنند. در این میان، مسأله تنها بحث خبر نیست، بلکه موضوع اصلی، روایتسازیهایی است که در دل آن انجام میشود؛ آنها علت رویدادها را آنگونه که برایشان مطلوب است مطرح میکنند، مقصر را آنطور که میخواهند جلوه میدهند و افکار عمومی را به سمتی که در نظر دارند هدایت میکنند.