زاویه‌دید

رابطه سریال نکو و تیتراژش

اگر فقط یکی از سریال‌های محمدحسین لطیفی را تماشا کرده باشید، می‌دانید که او کارگردان خوش‌خطی است و دوست دارد نامش را با همان خط زیبا به عنوان امضا در تیتراژ آثارش قید کند.
کد خبر: ۹۱۷۵۰۱

و اگر سریال «پادری» را از ابتدا تماشا کرده باشید، می‌دانید که لطیفی از همین خط خوش و قلم زیبا استفاده دو منظوره کرده است؛ او با متنی که در ابتدای سریال روی تکه‌ای کاغذ به خط خوش می‌نویسد، علاوه بر ایجاد جذابیت بصری و جلب توجه مخاطب، با کسانی که هم سطح قهرمانان سریالش هستند و با خانواده مشتاق و سوزنچیان در یک طبقه اجتماعی قرار می‌گیرند، همراهی و همدلی می‌کند که مبادا ماهیت طنز سریال، سبب شود احساس توهین یا حقارت کنند.

ایده محمدحسین لطیفی بجز اینها، دیدنی هم هست؛ هر شب و هر بار مخاطب به لذت تماشای یک خط خوش و یک متن زیبا و تاثیرگذار دعوت می‌شود و بهانه‌ای دست می‌دهد که تماشاگر بنشیند و تیتراژ ابتدایی سریال را ببیند و با نام عوامل و دست‌اندرکاران سریال آشنا شود.

تیتراژ «پادری» در ادامه همچنان جذاب و پرکشش می‌ماند. عکس‌ها، اسامی و بخصوص توصیف‌های نمکین و شوخ که البته خیلی سریع از مقابل چشم عبور می‌کند، تماشاگر را به خواندن و دیدن دوباره و چندباره این تیتراژ تشویق می‌کند؛ اتفاقی که معمولا در سریال‌های تلویزیونی و بدتر از آن در برنامه‌های ترکیبی رخ نمی‌دهد.

مخاطب اگر در جست‌و‌جوی نام خاصی نباشد، دلیلی نمی‌بیند که بنشیند فهرستی بلندبالا از اسامی‌ را در تیتراژ برنامه‌ها بخواند در حالی که برای سازندگان اثر دیده شدن اسامی اهمیت ویژه‌‌ای دارد و شاید فلسفه طراحی تیتراژهای تلویزیونی یا ساخت ترانه و موسیقی برای تیتراژ سریال‌ها از همین نکته نشأت می‌گیرد. دست‌کم سریال‌ها یا برنامه‌هایی که با صدای یک خواننده محبوب و شعر و ترانه‌ای جذاب به پایان می‌رسند این شانس را دارند که بخشی از مخاطب را تا آخرین لحظه پای تلویزیون بنشانند.

یک تیتراژ خوب علاوه بر اینها، از میزان توجه کارگردان و سازندگان یک اثر حکایت می‌کند؛ مثل یک لبخند زیبا یا یک سلام دلنشین است که از آغاز می‌تواند سرنوشت یک ارتباط را رقم بزند و خوشبختانه برنامه‌سازان و کارگردانان به قدرت توان و امکان به این مقوله توجه دارند.

بیش از یک دهه است که تیتراژهای تلویزیونی اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده‌اند و تمهیدات خاصی برای این بخش از برنامه‌ها و سریال‌های تلویزیونی در نظر گرفته می‌شود؛ حتی در مواردی تیتراژ یک برنامه از خود آن جذاب‌تر بوده است! همچنین در میان سریال‌های تلویزیونی هم کم نبوده‌اند آثاری که مخاطب نشستن پای تلویزیون را تا شنیدن اولین دیالوگ به تعویق نینداخته و از همان اول بسم‌الله کارهایش را تمام کرده و برای تماشا و همراهی مهیا بوده است؛ از تیتراژهای خوب تلویزیونی در روزگار گذشته می‌توان به سریال «روزی روزگاری» اشاره کرد و از سریال‌های جدیدتر، متهم گریخت، میکائیل و کیمیا و البته پادری از معدود آثاری است که تیتراژ تماشایی دارند.

محمدحسین لطیفی علاقه و زبان خاص خودش را برای شروع ارتباط با مخاطب پیدا کرده و شروع ارتباطش با مخاطب کاملا شخصی و با امضای خود اوست؛ امضایی که بر اثر کیفیت آثار لطیفی می‌تواند معنای خاصی را در ذهن مخاطب متبادر کند.

آذر مهاجر

رادیو و تلویزیون

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها