هنگ فرهنگی!

در ایام دهه فجر امسال طبق روال سال‌های گذشته فرصتی شد که فیلم‌های جشنواره فیلم فجر را در سئانس‌های شبانگاهی همراه برخی از مدیران فرهنگی ببینیم. باید اعتراف کنم که دیدن این فیلم‌ها نه تنها حالمان را خوب نکرد بلکه بر غممان افزود؛ چرا که عمق فاجعه فرهنگی‌ای را که در حال وقوع است، می‌شد از خلال آنها حس کرد. دیدن این فیلم‌ها برای همه کسانی که دغدغه فرهنگ این مرز و بوم را دارند و نگران آینده فرهنگی کشور هستند، قطعا نگران‌کننده و تامل‌برانگیز خواهد بود!

کد خبر: ۱۰۰۴۴۹۶

برخی از موضوعاتی که در این فیلم‌ها می‌توان دید عبارتند از:

1ـ بیکاری در شهرها و روستاها و لزوم مهاجرت به تهران برای یافتن کار، سوءاستفاده از کارگران ساده شهرستانی در تهران، هرزگی مردان متمول و سوءاستفاده‌های جنسی آنها از زنان جوان و سپس تهمت زدن و رها کردن آنها.

2ـ وضعیت بد خانواده زندانیان و این که کار اقتصادی درست و کارآفرینی بدون تقلب مساوی با زیان و ورشکستگی و خسارت مالی به خاطر سیاست‌های غلط اقتصادی است.

3ـ مردانگی مساوی است با خشونت و پرخاشگری، استفاده از فریب و نیرنگ برای رسیدن به مقاصد شخصی و شغلی حتی فریب همسر، سوءاستفاده دلالان متمول از نیاز افراد، دروغگویی راه حل فرار از مشکلات، سوءاستفاده از صندوق قرض‌الحسنه و اعتماد دیگران برای سرمایه‌گذاری در قاچاق کالا، ناامیدی و عدم توکل به خدا و استیصال و درماندگی در مشکلات.

به نظر می‌رسد حال فرهنگ کشورمان با توجه به تولیدات سینمایی و فرهنگی روبه‌وخامت است و اکران عمومی این فیلم‌ها، اثرات بدی در جامعه و بویژه در نسل جوان که مخاطب اصلی سینماها هستند، ایجاد می‌کند و آنها را ناامید و منزوی کرده و به آینده جامعه اسلامی، بدبین می‌کند و این همان چیزی است که دشمنان ما با سرمایه‌گذاری‌های کلان در تولیدات فرهنگی خود علیه نظام اسلامی، به دنبال آن هستند و متاسفانه تولیدات داخلی اینچنینی، کار آنها را ساده و وظیفه ما را در فرهنگ‌سازی و ترویج دین، اخلاق و امید دشوار می‌نماید.

مقام معظم رهبری یکی از عوامل اصلی ولنگاری فرهنگی را «نابسامانی در مدیریت و تولید کالای فرهنگی مناسب» معرفی می‌فرمایند و این همان چیزی است که متاسفانه در برخی تولیدات فرهنگی کنونی در عرصه‌های مختلف، شاهد آن هستیم.

یک کالای فرهنگی اصیل، باید از ریشه‌های ملی، اعتقادی و باورهای عمیق یک ملت نشأت بگیرد تا بتواند پاسخگوی نیازهای فرهنگی ملت باشد، وگرنه چونان اسب تروایی خواهد بود که به خلاف نبردهای نظامی، نه یکباره، بلکه خاموش و خزنده، ملتی را مسخ و نابود خواهد کرد و این خطر بزرگی است که امروزه فرهنگ این مرز و بوم را تهدید می‌کند.