واقعیت‌های تلخ «پپ»

جام جم آنلاین - هر ستاره‌ای که خواسته به دست آورده است و در برابر اکثر برنامه‌های نقل و انتقالاتی او هیچ مقاومتی در هیچ باشگاهی وجود نداشته است. چه در بارسلونا که با آن شش گانه تاریخی به دست آورد و چه الان که هدایت تیم متمول و پرستاره منچسترسیتی را بر عهده دارد. با تمام این امکانات و این بریز و بپاش‌ها منصفانه است که او را برترین مربی تاریخ بدانیم؟ 

 

«تیکی تاکا». این یکی از زیباترین اتفاقاتی بود که در تاریخ فوتبال رقم خورد، چیزی که هیجان زیادی به دنیای فوتبال داشت. این فلسفه فوتبالی تیکی تاکا مخالفان و موافقان زیادی دارد. برخی هم می‌گویند عصر تیکی تاکا دیگر تمام شده است که این ادعا غیرفنی و عجیب به نظر می‌رسد. اما هر چه هست پپ گواردیولا را احیاکننده و اصلا مبدع تیکی تاکای جذاب و هیجان‌انگیز معرفی می‌کنند، تاکتیک مهمی در فوتبال که عمدتا بر پایه پاس‌های کوتاه و سریع است. مربیان زیادی در دنیای فوتبال بعد از موفقیت‌های تاریخی پپ گواردیولا در بارسلونا سعی کردند آن را دنبال کنند اما اکثرا ناموفق بودند. گواردیولا، اما هر جا رفت تفکرات تاکتیکی خود را با خود برد. تیکی تاکا بزرگ‌ترین دلیل برای اثبات این موضوع است که گواردیولا نبوغی منحصر‌به‌فرد در فوتبال دارد، چیزی که از او برترین مربی تاریخ حداقل در رده باشگاهی را ساخته است. اما یک واقعیت عجیب وجود دارد؛ پپ مبدع تیکی تاکا نیست!

 

جستجوی بیشتر برای رسیدن به زمان پیدایش اصلی تیکی تاکا ما را به نام‌های مختلفی می‌رساند. اما در رابطه با پپ گواردیولا یک نام مشخص وجود دارد، کسی که سال هاست از دنیا رفته؛ تیتو ویلانووا. 

بیست و پنجم آوریل ۲۰۱۴ برای هواداران بارسلونا بدترین روز بود، روزی که تیتو ویلانووا سرمربی این تیم بعد از ماه‌ها مبارزه با بیماری سخت سرطان درگذشت و دنیای فوتبال را در شوک فرو برد. تیتو که دستیار پپ در زمان حضور او در بارسلونا بود حتی بعد از جدایی پپ در بارسا باقی ماند، این بار در نقش سرمربی. شگفت آنکه بارسلونای تیتو زیباتر بازی کرد و لالیگا را با قهرمانی آن هم با عدد تاریخی ۱۰۰ امتیاز به پایان برد. تیتو پشت صحنه تیکی تاکا است. او را عامل غالب شدن سیستم تیکی تاکا دربارسلونا معرفی می‌کنند. پپ این تاکتیک را از تیتو تحویل گرفت و به بهترین شکل ممکن در بارسا تحویل گرفت. به هرحال تیتو ویلانووای فقید را عامل شکل گیری تیکی تاکا در بارسلونا می‌دانند، چیزی که پپ گواردیولا هرگز به شکل بسیط و جزئی درباره آن حرف نمی‌زند. 

 

در شرایطی که پپ گواردیولا به عنوان بهترین مربی تاریخ معرفی می‌شود برخی از انتقادات نسبت به او همیشه وجود داشته است. از جمله اینکه او فقط در تیم‌های مملو از ستاره، پول و امکانات (بارسلونا، بایرن مونیخ و منچسترسیتی) مربی‌گری کرده است. این تیم‌ها هم همیشه به صورت خودکار مدعی قهرمانی بوده‌اند. از سویی در نظر گرفتن این موضوع که پپ تیکی تاکای افسانه‌ای را از تیتو تحویل گرفته است ذهنیت روشن‌تری را درباره مربی‌گری پپ به ما می‌دهد. گواردیولا و موفقیت‌های تاریخی‌اش در فوتبال ترکیبی از همه چیز است. از ستاره و امکانات گرفته تا نبوغ فردی؛ و البته کمک‌های تیتو ویلانووا و پول‌های بی پایانی که در اختیار او گذاشتند. انصاف نیست که در تیم‌های تحت هدایت پپ گواردیولا همه چیز را به پای پول و ستاره بنویسم و اشاره‌ای به نبوغ فوتبالی او نکنیم، اما به همان اندازه انصاف هم نیست که او را برترین مربی تاریخ فوتبال قلمداد کنیم. واقعیت‌های فوتبالی عجیب‌تر از چیزی هستند که تصور می‌شود. همانند آن که پپ بدون پول و البته تیکی تاکای افسانه‌ای که از تیتو وام گرفت محال بود موفقیت‌های کنونی را به دست بیاورد. 

 

مورینیو نمونه بارز مربیانی است که فقط در تیم‌های بزرگ و پرستاره موفق می‌شوند. کافی است به سرنوشت او در تیم کنونی او یعنی بنفیکای پرتغال توجه کنید یا اینکه عملکرد او در تیم متوسط تاتنهام را ببینید. پپ گواردیولا اگر سرمربی تیم‌هایی مثل تاتنهام، آستون ویلا، بایرلورکوزن، رئال بتیس و هر تیم نه چندان پرستاره دیگری در اروپا شود آیا می‌تواند مانند روال همیشگی خود موفق باشد؟ پاسخ به این سوال را زمانی متوجه می‌شویم که پپ بعد از جدایی از منچسترسیتی واقعا به یکی از همین تیم‌ها برود، اما افسوس که او اعلام کرد که او بعد از منچسترسیتی برای همیشه خود را بازنشسته می‌کند و ما را برای همیشه در حسرت دیدن سنگ محک واقعی باقی می‌گذارد. واقعا که «برترین» بودن در تاریخ فوتبال دنیا در هر زمینه‌ای افسانه‌ای بیش نیست. چیزی که بسیاری از هواداران فوتبال آن را باور نمی‌کنند.