لابی‎گری‎ ملتمسانه

این شاخص که تنها با بحران‌های سال ۱۹۸۱ و ۱۹۸۳ قابل‌قیاس است، کمتر از نصف میانگین رشد سالانه در دهه گذشته محسوب می‌شود و در کنار منفی شدن تراز مهاجرتی «فزونی نرخ مهاجرت معکوس صهیونیست‌ها»، از تغییری بنیادین در ساختار موجودیت این رژیم خبر می‌دهد. تقابل لفاظی‌های تهاجمی نتانیاهو علیه محور مقاومت با واقعیت پیر شدن جامعه و فرار سرمایه‌های انسانی، نشان‌دهنده بن‌بست راهبردی رژیمی است که میان توهمات نظامی و فرسایش درونی گرفتار شده است. 
همچنین بنیامین نتانیاهو با التماس به سکاندار کاخ‎سفید دنبال فشار دونالد ترامپ به نهادهای صهیونی جهت کسب عفو ریاست جمهوری است. پیشتر، رئیس جمهور آمریکا روز دوشنبه به‌صراحت گفت اسحاق هرتزوگ، رئیس‌جمهور رژیم صهیونی به‌زودی عفو بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر را صادر می‌کند. اظهارات وی بلافاصله از سوی دفتر هرتزوگ تکذیب شد.
   
فرار رو به‎‌جلوی نتانیاهو
در مصاحبه بنیامین نتانیاهو با شبکه فاکس نیوز، نخست‌وزیر رژیم صهیونی خاطرنشان کرد که ایران در تلاش برای بازسازی توانایی‌های تولید موشک‌های بالستیک و احیای برنامه هسته‌ای پس از جنگ کوتاه تابستان ۲۰۲۵ است و تلویحا به تهران هشدار داد که اگر بخواهد این توان را علیه اسرائیل به‌کار ببرد، «پیامدها ویرانگر خواهد بود». او افزود که اسرائیل این توانایی‌ها را به‌طور موقت عقب زده اما ایران «به مسیر تولید بازمی‌گردد» و باید غنی‌سازی و مواد موجود را خارج کند و تحت بازرسی قرار دهد. نتانیاهو همچنین تأکید کرد که اسرائیل «به‌دنبال تشدید تنش نیست ولی اگر ایران اقدامی علیه ما انجام دهد، همه چیز از دست خواهد رفت.»

در ادامه سناریوپردازی‎های نتانیاهو برای سرپوش گذاشتن
 بر مشکلات داخلی، نخست‌وزیر اسرائیل وجود حدود ۲۰ هزار جنگجو و مجموعا حدود ۶۰ هزار قبضه سلاح کلاشینکف در اختیار حماس را بزرگ‌ترین مانع برای پیشرفت به «فاز دوم» آتش‌بس در غزه دانست و گفت که دست‌اندرکاران غزه باید یا خلع‌سلاح شوند یا «نابود» شوند تا دولت جدیدی در سال ۲۰۲۶ متصور باشد. او این موضوع را یکی از شروط اصلی برای پیشرفت صلح آمریکایی - اسرائیلی خواند و تأکید کرد که تا زمانی که حماس مسلح باقی بماند، هیچ بازیگر مشروعی در غزه نمی‌تواند وارد عمل شود.سخنرانی نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی بیش از آن‌که تبیین واقع‌بینانه تحولات منطقه باشد، نمونه‌ای روشن از فرار رو به جلو است؛ او با تهدیدنمایی ظرفیت‎های دفاعی ایران و مطالبات برحق فلسطینی‎ها می‌کوشد نگاه‌ها را از بحران‌های عمیق داخلی رژیم صهیونیستی، از شکاف سیاسی و اعتراضات اجتماعی تا بن‌بست مشروعیت کابینه، منحرف کند. تأکید مکرر بر تهدید خارجی، ابزار کلاسیک پوشاندن ناکامی‌های امنیتی و شکست در بازدارندگی پس از جنگ غزه است. نتانیاهو با طرح آمار و ادعاهای امنیتی، مسئولیت تداوم ناامنی و بی‌ثباتی را به بیرون فرافکنی می‌کند تا از پاسخگویی درباره هزینه‌های سیاسی، انسانی و اقتصادی سیاست‌هایش شانه خالی کند. درمجموع، این سخنرانی تلاشی تبلیغاتی برای بقای سیاسی در سایه زوال داخلی ارزیابی می‎شود.
 
غروب صهیونیسم
ادعاهای اسرائیل مبنی‎بر ضرورت مقابله با عناصر محور مقاومت بدون حمایت خارجی و باتوجه به شاخص‎های ناامیدکننده اقتصادی-اجتماعی تقریبا غیرممکن است. گزارش انجمن صنایع فناوری پیشرفته اسرائیل (IATI) نشان داده که حدود ۵۳ درصد شرکت‌های چندملیتی مستقر در اراضی اشغالی افزایش درخواست‌های انتقال کارکنان به خارج از کشور را گزارش کرده‌اند، روندی که عمدتا به دلیل نگرانی‌های امنیتی و عدم اطمینان ژئوپلیتیک طی جنگ دوساله با حماس رخ داده است. این امر تهدیدی واقعی برای «رانش نوآوری» و موقعیت جهانی بخش فناوری به‌عنوان یکی از پایه‌های اقتصاد رژیم صهیونیستی است، (حوزه‌ای که حدود ۲۰ درصد از تولید ناخالص داخلی و بیش از نصف صادرات را تشکیل می‌دهد.) براساس آمار جمع‌بندی سال ۲۰۲۵ در ارتش اسرائیل، این نیروی اشغالگر، معافیت از خدمت  ۵۴ هزار نفر از ساکنان غیرقانونی فلسطین را لغو کرده و آنها را باردیگر به خدمت ذخیره فراخوانده است. همزمان، قوای اشغالگرقدس برای پر کردن خلأ نیروی انسانی، دامنه جذب نیرو را گسترش داده و حدود ۳۳۰۰ سرباز مهاجر و فاقد پشتوانه خانوادگی را که تازه به سرزمین‌های اشغالی آمده‌اند، به خدمت گرفته است.درهمین راستا، تحقیقات میدانی، نشان داده که حدود یک‌پنجم از جابه‌جاشدگان اسرائیلی به واسطه ناامنی، شغل خود را از دست داده‌اند و درآمدشان نسبت به قبل از ۷ اکتبر کاهش یافته است. اگرچه این موضوع در رسانه‌های عبری ممکن است با برچسب‌های مختلف تحلیلی پوشش داده شود، ابعاد اقتصادی و اجتماعی آن برای خانواده‌ها و جوامع محلی قابل‌توجه بوده، نشان‌دهنده تأثیرات عمیق جنگ بر اشتغال، امنیت اقتصادی و ثبات اجتماعی است.
   
استفاده از ایران‌هراسی
به‎اعتقاد منابع عبری، ایران‌هراسی به‌عنوان یک ابزار سیاسی برای بنیامین نتانیاهو در عرصه داخلی ایفای نقش می‌کند. برجسته‌سازی مداوم تهدید «ایران هسته‌ای» و خطرات نظامی علیه اسرائیل به‌ویژه در رسانه‌های طرفدار او، کمک کرده تا تمرکز ساکنان اراضی اشغالی را از مشکلات ساختاری داخلی و نقدهای سیاسی معطوف به دولتش منحرف کند و جایگاه خود را به‌عنوان «مدافع امنیت ملی» در افکار عمومی برجسته سازد. این نوع روایت که ایران را به تهدیدی وجودی تبدیل می‌کند، اغلب به‌عنوان اهرمی برای افزایش پشتیبانی ملی‌گرایانه صهیونی و تقویت حمایتی که تل‎آویو از آن برخوردار است به‌کار می‌رود.در راستای همین روند، ایران‌هراسی به نتانیاهو کمک می‌کند تا روایت امنیتی را بر سایر موضوعات اجتماعی و اقتصادی اولویت دهد، به‌طوری که چالش‌های جدی داخلی مانند نارضایتی عمومی، بحران اقتصادی، یا شکاف‌های سیاسی کمتر در کانون توجه رسانه‌های جدی قرار گیرد و فشار بر او کاهش یابد. رسانه‌های عبری و تحلیلگران سیاسی نیز اشاره کرده‌اند که این نوع گفتمان، گاهی برای پوشش ناکارآمدی‌ها و اختلافات در سیاست داخلی و تلاش برای حفظ ائتلاف شکننده سیاسی به‌کار می‌رود و به نتانیاهو امکان می‌دهد تا با برجسته‌سازی تهدید خارجی، اتحاد درونی ائتلافش را تقویت کند و رای‌دهندگان محافظه‌کار را پایدار نگه دارد.