براساس جدول شماره۶لایحه(فصل «تفریح، فرهنگ و مذهب»)،مجموع اعتبارات فرهنگی کشورحدود۱۰۶هزارمیلیارد تومان پیشبینی شده که تنها ۱.۵درصد از بودجه عمومی دولت را تشکیل میدهد. این سهم در مقایسه با میانگین جهانی (۱۱-۱۰ درصد) بسیار پایین است و حتی نسبت به برخی سالهای گذشته کاهش نشان میدهد. کارشناسان معتقدند سهم واقعی فرهنگ و هنر (بدون احتساب مذهب) حداکثر ۵ درصد است که این رقم نیز ناچیز ارزیابی میشود. در لایحه ۱۴۰۵، بودجه فرهنگی با ادغام برخی ردیفها و حذف مستقل برخی حوزهها مواجه شده است. برای مثال، ردیفهای جداگانه برای موسیقی، هنرهای تجسمی، نمایشی، مد و لباس، شورای فرهنگ عمومی و بازیهای رایانهای حذف شده و این حوزهها به ردیفهای کلیتر منتقل شدهاند. این تغییرات به نگرانی از تضعیف تولید محتوای فرهنگی بومی و کاهش اثرگذاری در جنگ روایتها و شناختی منجر شده است. کمیسیون فرهنگی مجلس و کارشناسان از کاهش سهم فرهنگ انتقاد کردهاند. این کمیسیون سهم فرهنگ را ناچیز خوانده و هشدار داده که این محدودیت اجرای احکام برنامه هفتم (مانند اعتلای سبک زندگی اسلامی) را دشوار میکند. برخی نمایندگان نیز از کاهش شدید (از ۱۳۰ به ۸۵ همت در برخی محاسبات) ابراز نگرانی کرده و تأکید دارند که فرهنگ خط مقدم، امنیت نرم است. منتقدان میگویند در شرایط جنگ شناختی، حذف ردیفهای مستقل هنری فضا را برای روایتهای رقیب باز میکند. مجلس کلیات لایحه را رد کرده و احتمال اصلاحات در جزئیات (بهویژه افزایش حقوق و اعتبارات فرهنگی) وجود دارد. سهم فرهنگ ایران پایینتر از استانداردهای جهانی است و تقویت آن، سرمایهگذاری برای ثبات اجتماعی و تابآوری ملی محسوب میشود. کارشناسان پیشنهاد میکنند مجلس در بررسی جزئیات، ردیفهای حذفشده را احیا کند و بودجه هدفمند به تولید محتوا، حمایت از هنرمندان و مقابله با تهدیدات فرهنگی اختصاص دهد. بدون این اصلاحات، بحران هویتی و آسیبهای اجتماعی تشدید خواهد شد.
