مصادره اعتراضی

به نظر می‌رسد امروز ما در سیاست‌گذاری‌های رسانه‌ای هنوز دودل هستیم؛ از یک‌سو می‌خواهیم مردم را از رخداد‌ها باخبر کنیم و از طرف دیگر باید سعی در کاهش نگرانی مردم داشت. اگر غذا، دفاع و رسانه را سه شاخصه امنیت ملی بدانیم و باور کنیم تقریبا همه حکومت‌های دنیا رسانه‌محور هستند، دودلی ازما دورمی‌شود. دانستن حق مردم است ولی رسانه نباید برای رسیدن به این هدف، آرامش شهروندان را برهم بزند. یکی ازراه‌هایی که می‌تواند در شرایط بحران ضمن اطلاع‌رسانی، آرامش ایجاد کند، گفت‌وگوی مسئولان با مردم است. به‌کارگیری رویه درست درشرایط بحران زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که براساس آمار، تولید اخبار فیک در ایران هفت‌برابر متوسط جهانی است. فیک‌نیوز‌ها در بعد اجتماعی با هدف تاثیرگذاری بر افکارعمومی مردم، در بعد اقتصادی با هدف جذب کلیک‌ها وفعالیت‌های تبلیغاتی ودربعد سیاسی باهدف تخریب اعتبارافراد و گروه‌ها تولید می‌شوند. بی‌تردید اگر در شرایط بحران، اطلاع‌رسانی درست و به‌موقع انجام نگیرد، بازار این‌دست خبر‌های جعلی داغ‌تر از همیشه می‌شود که در اغلب موارد به «مصادره اعتراضی» می‌انجامد. رسانه‌های مزدوربا سوارشدن براعتراضات و دراختیارگرفتن مرجعیت خبری مسیر را طوری پیش می‌برند که خودشان طلبکار می‌شوند.
هرچند رسانه وظایفی همچون آموزش وحتی پرکردن اوقات‌فراغت را نیزبرعهده دارد، اما کارویژه اصلی آن رانقد می‌دانیم. چقدر فضای نقد در رسانه‌های کشور باز است؟ اگر تفاوت نقد را باتخریب وانتقام در نظرگیریم، فضای نقادانه‌ای ایجاد می‌شود که به دور از هیجانات و برهم زدن آرامش جامعه است.