برنا دانش که سالها در آمریکا زندگی کرده و اطلاعات زیادی در مورد این کشور دارد، در مدت کوتاه سعی میکند رخدادهای این کشور را با مخاطبان به اشتراک بگذارد؛ اخباری که اغلب مثبت نیست اما نشان از واقعیت درون آمریکا دارد. ازفقروبیخانمانی گرفته تا رفتاروحشیانه پلیس وهرآن چیزیکه سردمداران آنکشور،هموغم خودرابرای مخفیکردنش بهکار میگیرند. مشابه چنین برنامهای تاکنون کمتر در رسانه ملی تولید و پخش شده و به همین دلیل واکنشهای گوناگونی بهدنبال داشته است.این واکنشها و برخی سؤالاتی که همه جا از این مجری پرسیده میشود، گفتوگوی ما را شکل میدهد. برنا دانش برخلاف آنچه بسیاری او را دورگه ایرانی_آمریکایی میدانند پدر و مادری ایرانی دارد. او اینطور به جامجم میگوید: پدر و مادرم ایرانی هستند که در آمریکا دانشجو بودند و من در آن کشور بهدنیا آمدم. در ۱۴سالگی به ایران آمدیم و تا دیپلم درس خواندم و برای ادامه تحصیل به آمریکا برگشتم اما مقطع کارشناسی ارشد را که به نیمه رساندم به ایران بازگشتم و تحصیلاتم را در دانشگاه تهران در رشته مطالعات آمریکا به پایان رساندم. او ادامه میدهد: در شبکه سه مجری-کارشناس بودم و مدتی هم در شبکه پرستیوی فعالیت داشتم.
بازخوردهای دلگرمکننده
این مجری، شروع برنامه لنز آمریکا را اینطور تعریف میکند: سال گذشته در جریان آتشسوزیهای گسترده در آمریکا چند برنامه زنده در تلویزیون اجرا کردم و بهدلیل استقبال مردم که علاقه داشتند اتفاقات آمریکا را دقیقتر بدانند. برنامه لنز آمریکا هر هفته روزهای دوشنبه بهصورت زنده پخش شد.
او میگوید: از روزی که این برنامه روی آنتن رفت بیش از یکسال میگذرد و در این مدت بازخوردهای خوبی به ما رسیده که نشان میدهد از این برنامه خوششان آمده و حتی در کوچه و خیابان در مورد آن با من صحبت میکنند.
برنا دانش در میان تشکر و استقبال مردم، گاه با سؤالات و ابهاماتی روبهرو میشود و در این خصوص میگوید: عدهای میپرسند آنچه در برنامه میگویی به شما دیکته میشود یا نه، که در پاسخ عنوان میکنم کسی به من نمیگوید چه بگویم و چه نگویم. خودم با جستوجو میان اخبار منتشر شده، محتوای برنامه را تهیه میکنم.
چرا آمریکا هنوز ادامه میدهد؟
برنا دانش در پاسخ به این سؤال که چرا آمریکا هنوز برای بسیاری از مردم ابهت دارد، به سه دلیل اشاره میکند و میگوید: رسانه، دلار و ارتش سه دیکتاتوری هستند که چهره آمریکا را برای برخی یا شاید بسیاری افراد بهتر از چیزی که هست نشان میدهد. آمریکا با چاپ دلار و قرار دادن آن بهعنوان ارزی بینالمللی برای خود قدرتی بهدست آورده.
این کشور بدون پشتوانه پول چاپ میکند و درحالیکه به اقتصادکشورهای دیگرضربه میزند،برای خودش قدرت میسازد. او ادامه میدهد: آمریکا حدود ۹۷ درصد رسانههای دنیا را در اختیار دارد و از این راه دروغ میگوید و به شستوشوی مغزی مخاطبان میپردازد. در نهایت با ارتش خود به کشورهای دیگر زور میگوید و حمله نظامی میکند.
دانش باور دارد قدرتی که از آمریکا به نظر جهانیان میرسد از این سه دیکتاتوری برمیآید و چهره واقعی این کشور را پنهان میکند.به همین دلیل او سعی دارد از طریق برنامه لنز آمریکا واقعیتهای کمتر دیده شده در مورد آمریکا را نشان دهد: ما اخبار را عادلانه و بدون کم و زیاد اعلام میکنیم و نتیجهگیری را بر عهده مخاطبمیگذاریم.
یکی از سؤالات پر تکرار از دانش که جستهوگریخته پرسیده میشود این است که «اگر آمریکا اینقدر سیاه است، چرا آنجا زندگی میکردی؟»
او چنین پاسخ میدهد: من در این برنامه فقط میگویم این اتفاقات هفته گذشته در آمریکا رخ داده است. اگر شما آن را سیاه میبینید حتما سیاه است. اما من موضعی در این باره ندارم و زمانی آنجا زندگی میکردم و ممکن است دوباره به این کشور برگردم.به گفته این مجری تلویزیون برخی میپرسند اتفاقات آمریکا به ما چه ربطی دارد؟ که او چنین پاسخ میدهد: قرار نیست همه برنامههای تلویزیونی مورد پسند همه مخاطبان باشد. پخش زنده والیبال فلان کشور با بهمان کشور مگر به ما ربط دارد! هر کسی میتواند بر اساس سلیقه خود برنامهای را انتخاب کند و ببیند.
او همچنین در پاسخ به این سؤال که برای زندگی ایران را انتخاب میکنی یا آمریکا؟ میگوید: زندگی در ایران را ترجیح میدهم؛ ولی این دلیل نمیشود که این شرایط برای همه یکی باشد. شرایط زندگی برای من در ایران مناسبتر است، هر چند برخی ویژگیهای آمریکا مانند مسابقات ورزشیاش را دوست دارم.
اگر برگردی، دردسر نخواهی داشت؟
این مجری میگوید در رویارویی با مردم مخاطب برنامه سؤالات زیادی مطرح میشود. مثلا میپرسند اگر به آمریکا برگردی به دلیل اجرای این برنامه برایت دردسر درست نمیشود؟ در پاسخ میگویم در این یک سالی که لنز آمریکا را اجرا میکنم هنوز به آمریکا برنگشتهام تا بدانم چه میشود!
او در توضیح بیشتر میگوید: واقعیت این است که من کار غیرقانونی انجام ندادم. هر آنچه در لنز آمریکا میگویم اخباری است که در رسانههای آمریکا منتشر شده و من فقط آنها را به زبان فارسی میخوانم و در موردش توضیح میدهم. حتی کلیپهای کمدی درباره رئیسجمهور آمریکا را از رسانههای آمریکا دریافت میکنیم. دانش تأکید میکند که در آمریکا اگر بخواهند کسی را اذیت کنند، کاری به قانون ندارند. او میگوید: قبل از اجرای این برنامه فعالیتهای زیادی در تگزاس از جمله مسئولیت برگزاری راهپیمایی روز قدس و ۲۲ بهمن را داشتم. هر چند کاری خلاف قانون انجام ندادم؛ اما هر بار میخواستم سفری هوایی داشته باشم در لیست فوق امنیتی قرار میگرفتم که برایم دردسرساز بود. هر بار بلیت هواپیما میگرفتم روی آن «اس اس اس اس» نوشته میشد که نشان دهند شرایطم فوق امنیتی است. مجری این برنامه معتقد است آمریکا را از تجربه خود میشناسد و سعی دارد تصویر واقعی آن را به مخاطب نشان دهد: چیزی که مخاطب میبیند دقیقترین تصور ممکن از آمریکاست.
او این نکته را هم اضافه میکند: خیلیها از من میپرسند واقعا آمریکا اینقدر بد است که نشان میدهی؟ که پاسخ میدهم نه! من هرگز نگفتم آمریکا بد است و فقط رویدادهای واقعی این کشور را نشان میدهم. تصور خوب و بد بودن به عهده مخاطب است.