رئیسجمهور آمریکا همنشینی با روته را «سازنده» دانسته و از دستیابی به «چارچوب توافقی در آینده درباره گرینلند» با پیمان آتلانتیکشمالی خبر داد. ترامپ پیش از دیدار با دبیرکل ناتو ضمن تکذیب استفاده از «زور» برای تصاحب گرینلند براهمیت راهبردی این جزیره قطبی جهت تأمین امنیت آمریکا تاکید کرد.
مطابق پیمان۱۹۵۱مابین ایالاتمتحده ودانمارک،دسترسی شایان توجهی به گرینلند برای انجام عملیات همچنین امور عمرانی داراست. مقامات آمریکایی از استقلال احتمالی این مستعمره کپنهاگ نگران بوده و تصمیمسازان ناتو برای خشنودی کاخسفید، خواهان بسط اختیارات واشنگتن در گرینلند با ایجاد حاکمیت ترامپ بر مناطقی از سرزمین استعماری دانمارک هستند. بهرغم تمام قول و قرارها، مقامات محلی گرینلند با هرگونه واگذاری حاکمیت ملی آشکارا مخالفت کردند؛ درهمین راستا ینس فردریک نیلسن، نخستوزیر جزیره استعماری دانمارک هشدار داد: «ما آمادهایم تا در مورد بسیاری از مسائل بحث کنیم اما حاکمیتمان یک خط قرمز است.»
جزئیات طرح پیشنهادی
بهنقل از نیویورکتایمز، هدف واشنگتن به ایجاد حاکمیت بر مناطقی از جزیره گرینلند بهجای تصاحب کلیه مستعمره قطبی دانمارک تغییر یافته است. این ایده مشابه وضعیت دو پایگاه «آکراتاری» و «داکیلیا» متعلق به نیروی هوایی سلطنتی انگلستان از سال ۱۹۶۰ در جزیره قبرس ارزیابی میشود. ترامپ و دیگر مقامات آمریکا همچنین گفتهاند که قلمرو گرینلند میتواند برای برنامههای او برای ساخت سامانه دفاع موشکی موسوم به «گنبد طلایی» برای ایالات متحده، مهم باشد. یک موضوع مهمتر برای واشنگتن، تحدید کشورهای غیر عضو ناتو، بهویژه روسیه و چین، از کسب حق استخراج مواد معدنی کمیاب که در اعماق صفحات یخی گرینلند خواهد بود.
در راستای همین روند جی. دی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا تصریح کرد: «ما میخواهیم در ثروت این سرزمین زیبا با انبوهی از مواد معدنی و منابع که اساسا از آنها محافظت میکنیم، سهیم باشیم.» درپاسخ به تمایلات امپریالیستی سکاندار کاخسفید و چراغ سبز ضمنی قاره سبز، لارس لوکه راسموسن،وزیر امورخارجه دانمارک افزود: «موضع اساسی دانمارک درباره مسأله گرینلند بدون تغییر باقی خواهد ماند و با رئیسجمهور آمریکا درباره خرید این جزیره مذاکره نخواهیم کرد.»
طرح ۴بندی اتحادیه اروپا
با ورود مناقشه گرینلند از سطح تنش عریان به مذاکره، سران بروکسل در حال آمادهسازی طرحی چهار گزینهای برای توافق به منظور همکاری با آمریکا درباره گرینلند در یک نشست غیررسمی هستند. بهگزارش پولتیکو، اولین نکته در این طرح چهاربندی همانطور که پیشتر شرح داده شد، مربوط به بازنگری توافق دفاعی سال ۱۹۵۱ بین واشنگتن و کپنهاگ، ازجمله تطبیق آن با سامانه دفاع موشکی گنبد طلایی که توسط ترامپ پیشنهاد شده است. همچنین از قول مقامهای مطلع اروپایی نوشت طبق بند دوم،دولتهای قارهسبز سهم خودرادرامنیت قطبشمال ازجمله مأموریتهای احتمالی ناتوعلیه قدرتهای تجدیدنظرطلب افزایش خواهند داد اما همچنان دو موضوع مبهم باقیمانده است. یکی ازمنابع این رسانه آمریکایی مطلع معتقد است که این دو مسأله در این طرح شامل توافقی برای لغو متقابل تعرفهها و ایجاد یک نهاد نظارتی برای نظارت بر حقوق اکتشاف است. همچنین منبع مطلع دیگری به خبرنگاران پولتیکو خاطرنشان کردند که این نکات تا حد زیادی منعکسکننده خوشبینی برخی کشورهای اتحادیه اروپاست و روحیه یکجانبهگرایی آمریکا همچنان بر گفتوگوها ساطع باقیمانده است.
چهلوهفتمین رئیسجمهور آمریکا در مصاحبه با شبکه محافظهکار فاکسنیوز گفت: «همهچیز بر گرینلند تأثیر میگذارد. اگر آدمهای بد شروع به شلیک کردن کنند، گرینلند تحت تأثیر قرار میگیرد. این (جزیره قطبی دانمارک)، فوقالعاده ارزشمند است. واقعا شگفتانگیز است. میدانید، رونالد ریگان سالها پیش این ایده را داشت، اما در آن زمان ابزار لازم موجود نبود. ایدهای عالی بود که حالا با فناوری باورنکردنی امروز در اختیار ماست.»
هیأت صلح نامتوازن
اعلام خبر مصالحه اولیه حولمحور گرینلند همزمان با آغاز بهکار رسمی «هیأت صلح» باریکه غزه با حضور ترامپ توأمان شد. پنجشنبه هیأت موسوم به «شورای صلح» خود را با هدف هدایت تلاشها برای حفظ آتشبس در کرانهشرقی مدیترانه رسما آغاز به کار کرد و ترامپ ضمن تأکید بیان داشت: «همه میخواهندبخشی از آن باشند.» ترامپ در سخنرانی خود در مجمع جهانی اقتصاد در داووس سوئیس، کوشید برای طرحی جهت ترسیم آینده نوار غزه جنگزده شتاب و انگیزه ایجاد کند؛ طرحی که این هفته ابتدا تحتالشعاع تهدیدهای او برای تصرف گرینلند قرار گرفت و سپس با عقبنشینی چشمگیر او از این موضع، بیش از پیش به حاشیه رانده شد. شورای صلح جدید در ابتدا بهعنوان گروهی کوچک از رهبران جهان برای نظارت بر آتشبس، با ریاست ترامپ، تصور شده بود اما بهتدریج به ابتکاری بسیار بلندپروازانهتر تغییر شکل داده است وتردیدها درباره ترکیب اعضاوحدود اختیارات آن باعث شده برخی کشورهایی که معمولا نزدیکترین روابط را با واشنگتن دارند، نظیر انگلستان، فرانسه و اسپانیا از مشارکت در آن صرفنظر کنند.