رادیو و «ایران جان»؛ صدا‌هایی که از دل هرمزگان برمی‌خیزند

برگزاری طرح ملی «ایران جان» در استان هرمزگان، فرصتی تازه برای بازخوانی نقش رادیو به عنوان رسانه‌ای فرهنگی، اجتماعی و هویت‌ساز فراهم کرده است. این طرح که با هدف روایت ایران از دل مردم و معرفی ظرفیت‌های بومی و فرهنگی مناطق مختلف کشور اجرا می‌شود، در هرمزگان جلوه‌ای ویژه یافته؛ جایی که رادیو با حضور میدانی و تولید برنامه‌های اختصاصی، صدای مردم، هنر و زندگی را به گوش سراسر ایران رسانده است. طرح ملی «ایران جان» را می‌توان یکی از گسترده‌ترین تلاش‌های رسانه‌ای در سال‌های اخیر دانست؛ تلاشی که هدف آن، روایت امید و هویت از دل مردم ایران است.

اجرای این طرح در استان هرمزگان، به‌ویژه با محوریت رسانه ملی و نقش‌آفرینی رادیو، نشان داد که صدا هنوز یکی از موثرترین ابزار‌های پیوند فرهنگی میان مردم و حاکمیت است. رادیو در این میدان، نه فقط نقش اطلاع‌رسانی، بلکه نقش «روایتگر زندگی» را بر عهده گرفت؛ روایتی که از کوچه‌ها و روستا‌ها تا شهر‌های تاریخی و مراکز فرهنگی فارس امتداد دارد.

در این طرح، شبکه‌های مختلف رادیویی اعم از رادیو ایران، جوان، فرهنگ، سلامت، معارف، ورزش، صبا، آوا، اقتصاد، قرآن، نمایش و پیام با تولید برنامه‌هایی ویژه، جلوه‌های فرهنگی و انسانی هرمزگان را بازتاب دادند. از موسیقی محلی و آیین‌های بومی گرفته تا فعالیت‌های اقتصادی، علمی و هنری، همه در قالب صدا روایت شدند. همین تنوع، باعث شد مخاطبان رادیو، تصویری چندوجهی از هرمزگان امروز به دست آورند؛ استانی که در عین پیشرفت، ریشه‌های فرهنگی‌اش را حفظ کرده و در قلب خود روایت‌های پرشوری از ایران‌دوستی و همبستگی دارد.

رادیو در اجرای این طرح، نقش فراتر از رسانه‌ای محلی ایفا کرد. گزارشگران و مستندسازان رادیویی، با حضور در میان مردم، صدای زندگی روزمره را به آنتن آوردند؛ گفت‌و‌گو با کشاورزان، هنرمندان، معلمان و جوانان، نه صرفاً مصاحبه‌ای خبری، بلکه تصویری زنده از ایران واقعی بود.

این همان نقطه تمایز رادیوست. بی‌واسطگی و صمیمیتی که هیچ رسانه تصویری قادر به جایگزینی آن نیست. «ایران‌جان» در هرمزگان، این ویژگی را به شکلی کامل به نمایش گذاشت. از منظر تحلیلی، اجرای چنین طرحی در هرمزگان دو پیام روشن دارد. نخست، تمرکز بر عدالت رسانه‌ای و انتقال صدا از مرکز به استان‌ها و دوم، بازتعریف مأموریت فرهنگی رادیو به عنوان رسانه‌ای مردمی. هرمزگان، به‌عنوان استانی با پیشینه ادبی، هنری و تاریخی غنی، بستری مناسب برای تحقق این اهداف بود.

حضور پررنگ برنامه‌سازان بومی در کنار گروه‌های اعزامی از تهران، ترکیب سازنده‌ای از تجربه و اصالت پدید آورد که در قالب برنامه‌های شنیدنی و تأثیرگذار به گوش مخاطبان رسید.

در سطح کلان‌تر، «ایران‌جان» در هرمزگان نشان داد که اگر رادیو در مسیر مشارکت اجتماعی و فرهنگی مردم گام بردارد، می‌تواند نه‌فقط مخاطب، بلکه همراه و الهام‌بخش جامعه باشد. این طرح، نمونه‌ای موفق از پیوند میان سیاست‌گذاری رسانه‌ای و بستر‌های فرهنگی محلی است؛ پیوندی که نتیجه‌اش افزایش اعتماد عمومی به رادیو و بازگشت آن به متن زندگی روزمره مردم است.

رادیو در «ایران‌ جان» بار دیگر اثبات کرد که صدا، زبانی برای همدلی است. آنچه از دل هرمزگان به گوش رسید، نه فقط برنامه‌ای رسانه‌ای، بلکه تپش زنده ایران در جان مردم بود؛ تپشی که نامش را برازنده کرده است: ایران جان.