بنابراین از سمت شورا، تغییری که باعث غافلگیری شود، رخ نداده است. متاسفانه بخشی از این احساس سردرگمی، ناشی از گمانهزنیهای غیررسمی و طرح نظرات شخصی در فضای مجازی بهعنوان «خبر قطعی» است که داوطلبان را دچار خطای محاسباتی میکند. برنامه قطعی شورا برای ثبات، «پایبندی به قانون فعلی» و پرهیز از تغییرات ناگهانی است. ما معتقدیم دانشآموز باید بتواند برای چند سال آینده خود با اطمینان برنامهریزی کند؛ لذا به خانوادهها اطمینان میدهیم که مبنای عمل، صرفا مصوبات ابلاغی است و شورا اجازه نخواهد داد هیجانات رسانهای، ثبات فضای علمی کشور را برهم بزند.
افزون بر این عدالت آموزشی، دغدغه مشترک ما و منتقدان است. اما باید دید کدام روش به عدالت نزدیکتر است؟ در سیستم سابق (کنکور)، ابزار سنجش «تست» بود که مهارت آن در مدارس عادی تدریس نمیشد و مخصوص کلاسهای خاص بود. در شیوه فعلی، اگرچه تفاوت کیفیت مدارس را انکار نمیکنیم اما «منبع سنجش» را استاندارد کردهایم. امتحانات نهایی بهصورت «هماهنگ کشوری» و صرفا بر مبنای «کتاب درسی» برگزار میشود؛ یعنی منبعی که در دورافتادهترین روستاها نیز در دسترس است؛ ضمن اینکه دادههای آماری مرکز پژوهشهای مجلس نیز نشان میدهد با همین مصوبه، سهم استانهای کمبرخوردار در رتبههای برتر نسبت به قبل بهبود یافته است. البته ما مدعی وضعیت ایدهآل نیستیم و معتقدیم آموزشوپرورش باید با تقویت مدارس دولتی و استانداردسازی هرچه بیشتر آزمونها (تصحیح الکترونیک و امنیت) ضریب عدالت را ارتقا دهد.با اینحال سیاستگذاری علمی، امری پویاست و ما همواره بازخوردهای اجرایی را پایش میکنیم.