ابتکار خاص یک کابینت‌ساز!

علی حمامی، یکی از شخصیت‌های کلیدی در طراحی و ساخت قایق‌های عساکره (و دیگر ابزارهای مهندسی رزمی دفاع مقدس)، روایتی دقیق وخواندنی از این تلاش‌ها را در کتاب بسازنفروش‌ها آورده است؛ کتابی که حالا با ساخت سریال تلویزیونی صفر بیست‌وچهار ــ که بخش مهمی ازآن به همین ابتکارات و ساخت واقعی همان قایق‌ها توسط خودایشان اختصاص دارد ــ به تصویر کشیده شده و مخاطبان بیشتری را با این قهرمان گمنام آشنا می‌کند. وی که در آن زمان حدود ۱۸سال داشته به جام‌جم از تاثیر نشر این قصه برای نسل جوان گفت و ادامه داد: با این سریال ماجراهایی را که ما از سر گذراندیم، به نسل جوان انتقال می‌دهند. این نسل متوجه می‌شود در آن زمان یک جوان کم‌سن‌وسال به خودش می‌آید و می‌بیند می‌تواند کاری مهم انجام دهد، وگرنه قابل مقایسه با الان نیست، چون حالا هواپیما، ناو و موشک می‌سازند. وی درباره کمبود امکانات در زمان جنگ و خلاقیت رزمندگان توضیح داد: در تهران در خیابان بهشتی پاسداران یک پادگان به‌نام خلیج وجود داشت که درواقع قبل از انقلاب مرکز دپوی آمریکایی‌ها بود. افغان‌ها آن زمان در پادگان‌های تهران زیاد بودند؛ افغان‌هایی که با روس‌ها می‌جنگیدند و به‌اصطلاح خود می‌گفتند ما «چلیک»(چریک) هستیم. درپادگان سپاه کارهای خدماتی انجام می‌دادند.دراین پادگان ۴۰۰ ــ ۳۰۰ دریل‌ ستونی کوتاه داشتیم. عملیات که می‌شد فشنگ‌های زنگ‌زده عین ریگ درمنطقه جنگی می‌ریخت.اینها راجمع می‌کردند و به پادگان می‌آوردند، به دریل می‌بستند وسمباده می‌زدند، زنگ‌شان را تمیزمی‌کردند و درکارتن یاخشاب قرار می‌دادند. درواقع بازیافت فشنگ‌های عراقی بود. ما این‌طور می‌جنگیدیم! حالا در برخی فیلم‌ها موشک‌ها را عین شکلات می‌چینند. آن زمان امکانات خیلی کم بود. ادوات ما سلاح‌هایش بیشتر خمپاره‌انداز و مینی‌کاتیوشا و ۱۰۶ بود. حالا ادوات ما شده موشک‌انداز و پهپاد. از کجا به کجا رسیدیم! حمامی تصریح کرد: ابتدا بچه‌ها قایق را تحویل نمی‌گرفتند و می‌ترسیدند شلیک کنند. من رفتم و آموزش دادم. این ابتکار، روحیه رزمندگان را دگرگون کرد؛ آنها انرژی تازه‌ای یافتند و به این باور رسیدند که اگر دشمن، همچون برخی عملیات‌های پیشین، قصد قلع‌وقمع داشته باشد، دیگر تنها نیستند؛ ابزاری در دست است که می‌تواند پاسخ دندان‌شکنی به او بدهد و توازن را تغییر دهد. این پیشکسوت دفاع‌مقدس درباره تاثیر ادوات مشهد در آن دوران گفت: مشهدی‌ها یکی در بحث ساخت شناور و دیگر، وسایل هدایت آتش سرآمد بودند. در کتاب گزارشش هست که در چند پروژه بزرگ، ادوات استان خراسان پیشتاز بود و البته ۱۳۵۰ شهید را هم تقدیم کرد.