فاصله‌گیری از عموم مردم، از علل ناکارآمدی احزاب در ایران است

به گزارش جام‌جم‌آنلاین، مهدیه یاوری با اشاره به نقش احزاب در پیگیری مطالبات مردم، اظهار کرد: احزاب یکی از نهادهای مهم سیاسی جامعه مدنی و به‌ عنوان واسطه میان بدنه جامعه و نخبگان حاکم محسوب می‌شوند که طبق ماهیت وجودی‌شان، از یک‌سو باید مطالبات مردم را کانالیزه کرده و به‌ گوش حاکمیت برسانند و از سوی دیگر، دغدغه‌های حکمرانان و سیاست‌گذاران را برای عموم مردم ترجمه کنند. احزاب به‌ خصوص در شرایط بحرانی، آن نهادی‌ هستند که باید طرف سخت حاکمیت برای تسهیل گفت‌وگوی عمومی قرار بگیرند.

وی با اشاره به علل ناکارآمدی احزاب در تاریخ ایران، اظهار کرد: یکی از علل ناکارآمدی و عدم نهادینه شدن احزاب در ایران طی ۱۰۰ سال گذشته، نخبه‌گرایانه بودن آن‌ها و فاصله‌گیری از عموم مردم است. همچنین عدم اهتمام به‌ تربیت نیروی سیاسی و اجتماعی، رقابت غیرقاعده‌مند، غیرنهادمند و ستیزه‌جویانه احزاب، عدم استقلال و وابستگی به حکومت و قدرت‌های خارجی (به‌عنوان نمونه حزب توده و وابستگی به شوروی) و عدم تعهد عملکردی به فرهنگ مشارکتی، باعث شده که احزاب نتوانند جایگاهی در ساختار سیاسی و اجتماعی کشور پیدا کنند.

این فعال سیاسی اصلاح‌طلب اضافه کرد: همه این‌ها در مجموع سبب بی‌اعتمادی مردم به‌ احزاب سیاسی و حتی حزب‌گریزی شده است، چنانچه حتی آنانی که از احزاب سیاسی برخاسته و به قدرت اجرایی رسیدند یا حمایت آن‌ها را داشتند نیز به محض دستیابی به قدرت، از هر گونه وابستگی حزبی اعلام استقلال کردند.

رئیس دفتر سیاسی حزب‌ کارگزاران سازندگی خراسان رضوی با بیان اینکه در جامعه ما خاطره سیاسی- اجتماعی مطلوبی از حزب‌گرایی وجود ندارد، گفت: اگر بخواهیم علت‌های آن را ریشه‌یابی کنیم، علاوه بر ریشه‌های ساختاری و اجتماعی به ریشه‌های تاریخی آن نیز می‌توان اشاره کرد. نوعی بدبینی سیاسی همیشه در تاریخ کشور وجود داشته است و مشکلات تاریخی و ساختاری احزاب موجب شده که تشکل‌های سیاسی نتوانند روند نهادینه کردن خود را طی کنند و مورد اقبال عمومی قرار گیرند که البته بخشی از آن نیز ناشی از عملکرد بد برخی احزاب در گذشته بوده است.