جام جم آنلاین – گل گهر به صدر رسید. این شوک اول. حالا میماند یک شوک بزرگ تر، تاریخیتر و غیرقابل باورتر؛ شوکی به نام قهرمانی همین تیم در لیگ برتر که البته با توجه به ضعفهای مدعیان چهارگانه قهرمانی یعنی استقلال، پرسپولیس، سپاهان وتراکتور اصلا بعید نیست.
صعود شگفتآور و غیرقابلباور گلگهر سیرجان به صدر جدول لیگ برتر فوتبال ایران بدون تردید یکی از جذابترین روایتهای فصل جاری فوتبال ایران است. تیمی که در سالهای گذشته بیشتر به عنوان یک مدعی میانهجدولی شناخته میشد، حالا در هفته بیست و یکم با پیروزی ۳ بر ۱ مقابل پرسپولیس نهتنها قدرتش را به رخ کشید بلکه صدر جدول را هم تصاحب کرد؛ آن هم در شرایطی که کمتر کسی پیشبینی میکرد چنین اتفاقی رخ دهد.
خط و نشان برای مدعیان
گل گهر برای کل لیگ برتر خط و نشان کشید به خصوص برای تیمهای میانه جدولی.
این پیروزی فقط یک برد سه امتیازی نبود؛ بیانیهای بود از تیمی که با برنامه، انسجام و انضباط تاکتیکی جلو آمده است. گلگهر مقابل پرسپولیس نشان داد که دیگر تیمی نیست که صرفاً به دفاع و ضدحمله دل ببندد. آنها بازی را با جسارت آغاز کردند، در میانه میدان برتری عددی ایجاد کردند و با انتقالهای سریع، خط دفاع حریف را بارها آزار دادند.
یکی از مهمترین ویژگیهای فنی گلگهر سازمان دفاعی منسجم آن است. این تیم در زمان از دست دادن توپ به سرعت آرایش خود را فشرده میکند و فاصله خطوط را کاهش میدهد. هافبکهای میانی به خوبی در فاز دفاعی مشارکت دارند و اجازه نمیدهند حریف به راحتی بین خطوط صاحب توپ شود. همین فشردگی باعث شد پرسپولیس در بسیاری از دقایق بازی نتواند بازی همیشگیاش را پیاده کند.
در فاز هجومی، گلگهر تیمی است که به سرعت انتقال توپ اهمیت زیادی میدهد. آنها پس از توپگیری، با پاسهای عمقی سریع و حرکتهای بدون توپ هدفمند، دفاع حریف را غافلگیر میکنند. استفاده مؤثر از کنارهها و ارسال پاسهای کاتبک از جناحین، یکی از حربههای اصلی این تیم بوده است. مهاجمان با جابهجاییهای مداوم، مدافعان را از منطقه امن خود خارج میکنند و فضا برای نفوذ هافبکهای اضافهشونده باز میشود.
ویژگی مهم دیگر گلگهر تعادل بین خطوط است. برخلاف بسیاری از تیمها که یا بیش از حد دفاعیاند یا بیمحابا حمله میکنند این تیم توازن قابل توجهی دارد. مدافعان کناری در زمان مناسب اضافه میشوند و در عین حال پوشش لازم را هم دریافت میکنند. هافبک تدافعی نقش کلیدی در برقراری این تعادل دارد و مانند یک لنگر نظم تیم را حفظ میکند.
ذهن برتر گل گهر
مهدی تارتار به خوبی ذهن برتری جویی را در تیمش نهادینه کرده است. آنها در بازیهای بزرگ دچار استرس نمیشوند و برنامه تاکتیکیشان را با صبر اجرا میکنند. تیم تارتار مقابل پرسپولیس بعد از زدن گل اول عقب ننشستند و همچنان با پرس هدفمند اجازه شکلگیری بازی به حریف ندادند. این روحیه برنده و اعتماد به نفس، محصول کار مستمر کادر فنی است.
در رأس این موفقیت نام مهدی تارتار به چشم میخورد. تارتار که در سالهای گذشته نشان داده مربیای عملگرا و نتیجهگراست حالا در سیرجان توانسته تیمی بسازد که هم زیبا بازی میکند و هم نتیجه میگیرد. او به خوبی میداند چگونه از داشتههایش بهترین استفاده را ببرد. تیمهای تحت هدایت او معمولاً ساختار دفاعی محکمی دارند، اما در گلگهر شاهد نسخهای پختهتر و متعادلتر از تفکراتش هستیم.
تارتار در این فصل نشان داده که فقط به دفاع فکر نمیکند. او با ایجاد تنوع در الگوهای حمله، استفاده از بازیکنان سرعتی در کنارهها و میدان دادن به عناصر خلاق در میانه میدان تیمی ساخته که میتواند در برابر هر سبکی از بازی واکنش مناسب نشان دهد. مهمتر از همه او توانسته باور قهرمانی را به رختکن منتقل کند؛ باوری که شاید در ابتدای فصل کمتر کسی آن را جدی میگرفت.
تحقق یک رویای بزرگ
صدرنشینی گلگهر در هفته بیست و یکم شاید برای برخی غیرمنتظره باشد، اما وقتی به روند فنی این تیم نگاه میکنیم میبینیم این موفقیت حاصل شانس یا اتفاق نیست. این صدرنشینی نتیجه برنامهریزی دقیق، انتخابهای درست فنی و تعهد بازیکنانی است که با انگیزه بالا وارد زمین میشوند.
حالا سؤال اصلی این است: آیا گلگهر میتواند این روند را تا پایان فصل حفظ کند؟ پاسخ به این پرسش به ثبات تاکتیکی، مدیریت فشار روانی صدرنشینی و عمق ترکیب بستگی دارد تا یک رویای بزرگ محقق شود. اما آنچه مسلم است گلگهر دیگر تیمی شگفتیساز مقطعی نیست؛ آنها با عملکردشان نشان دادهاند که میخواهند به عنوان یک مدعی جدی در فوتبال ایران شناخته شوند.