امکانات رفاهی و مواهب زندگی در ایران عمدتا در شهرها متمرکز شده و روستاهای کشور، کمتر از این امکانات بهرهمند بودهاند. این اتفاق سبب شده است کارآفرینان، سرمایهگذاران و شرکتهای دانشبنیان نیز بیشتر در شهرها حضور داشته باشند و در نتیجه، بیشتر فارغالتحصیلان و متخصصان دانشگاهی هم ترجیح میدهند در کلانشهرها مشغول به کار شوند.