رهبر شما کیست آقای استاد بلاگر؟

این سخن نه نقد علمی است و نه بحث نظری دانشگاهی، بلکه اعلام موضع سیاسی آشکار در شرایطی است که امروز در برخی نقاط کشور آشوب جریان دارد؛ آشوبی که با حمایت مستقیم و علنی آمریکا و رژیم صهیونیستی هدایت می‌شود.این موضع‌گیری، جدا از سابقه گوینده قابل فهم نیست. شریفی‌زارچی پیش‌تر نیز در جریان فتنه موسوم به «زن، زندگی، آزادی» نقش فعال در میدان التهاب‌آفرینی داشت؛ نقشی که به عدم تمدید قرارداد همکاری‌اش با دانشگاه صنعتی شریف انجامید و پس از آن، با نگارش نامه‌ای عذرخواهانه خطاب به رهبر معظم انقلاب، باردیگر امکان حضوردر دانشگاه برای اوفراهم شد.مسأله اما آزادی بیان نیست؛ مسأله، مسئولیت است. کسی که از عنوان دانشگاهی بهره می‌برد اما در عمل به بلاگر سیاسی تمام‌وقت تبدیل شده، نمی‌تواند نسبت به آثار اجتماعی و امنیتی مواضعش بی‌تفاوت باشد. در شرایط جنگ ترکیبی هر جمله یا در تقویت جبهه ملت معنا پیدا می‌کند یا در تکمیل پازل دشمن. تکرار گزاره‌هایی که دقیقا در راستای پروژه رسانه‌ای واشنگتن و تل‌آویو قرار دارد، آگاهانه یا ناآگاهانه، همصدایی با دشمن است.اکنون که آمریکا و رژیم‌صهیونیستی کمر به ناامنی و سوریه‌سازی ایران بسته‌اند افکار عمومی حق دارد بپرسد: پس رهبر شما کیست؟ آمریکا؟ اسرائیل؟ همان‌هایی که جنگ، آشوب، تحریم و فشار را تنها راه مواجهه با ملت ایران می‌دانند؟ تاریخ نشان داده در بزنگاه‌ها، خاکستری وجود ندارد. ایستادن در نقطه‌ای که دشمن از آن سود می‌برد، حتی با پوشش دانشگاه و روشنفکری، چیزی جز بازی در زمین دشمن نیست.