دنیای تو، قلم تو، جهانت را بنویس!

پاسخ، نزد خود توست: یک قلم و یک صفحه سفید.نویسندگی فقط برای بزرگسالان یا نوابغ ادبی نیست. نویسندگی، سلاح تو برای شناخت خودت است. وقتی می‌نویسی، گویی در حال نقشه کشیدن از ذهن پرپیچ‌و‌خم خود هستی. از آشفتگی درونت، نظم و زیبایی بیرون می‌آید. نوشتن، بهترین و ارزان‌ترین درمانگر است. می‌توانی خشم، غم، شادی دیوانه‌وار یا عشق بی‌کرانت را روی کاغذ بریزی و سبک شوی اما نویسندگی فقط گذشته‌نگری نیست؛ آینده‌سازی است. تو با نوشتن می‌توانی دنیایی را که دوست داری بسازی. می‌توانی قهرمان داستانت باشی، می‌توانی جامعه‌ای عادلانه را توصیف کنی، می‌توانی فناوری‌ خارق‌العاده‌ای را اختراع کنی، آن هم فقط با قدرت کلمات. این تمرین، ذهن تو را برای ساختن دنیای واقعی‌تر فردا آماده می‌کند.
نترس! لازم نیست از اول یک رمان‌نویس حرفه‌ای باشی. از یک دفترچه خاطرات ساده شروع کن.
 از توصیف یک غروب آفتاب در پشت پنجره‌ات. از نوشتن یک نامه به بهترین دوستت (حتی اگر آن را نفرستی). از ثبت یک رویای عجیب.حتی ازیک جمله کوتاه و قشنگ درباره حال وهوای امروزت.هر کلمه،یک قدم است.هر پاراگراف،یک پیروزی. یادت باشد، بسیاری از نویسندگان بزرگ جهان، اولین جرقه‌های نبوغ خود را در همین سال‌های نوجوانی تجربه کرده‌اند. تو هم می‌توانی. این صدا، این نگاه منحصر به فرد تو به جهان، ارزشمند است و می‌تواند برای دیگران هم الهام‌بخش باشد.
و حالا یک فرصت ویژه:
اگر دوست داری این راه را با اصول و آموزش ادامه دهی و نوشته‌ات در روزنامه معتبر جام‌جم چاپ شود، این فرصت را از دست نده.
به آیدی پیام‌رسان بله زیر پیام بده تا برایت بیشتر توضیح دهند:
پس منتظر نباش! همین حالا یک قلم بردار یا یک فایل جدید باز کن و اولین کلمه را بنویس. دنیا منتظر شنیدن صدای توست. قلمت را روشن کن!