
احمد بایبوردی افزود: کود سبز به عنوان ماده غذایی مورد استفاده میکروارگانیسمهای خاک قرار میگیرد و گاز کربنیک، گاز آمونیاک، ترکیبات نیتراته و بسیاری از ترکیبات ساده و پیچیده دیگر را تولید کرده و مورد استفاده نباتات زراعی قرار میدهد.
وی تشریح کرد: گیاه کودی انتخاب شده باید در زمان گلدهی یا خوشه بستن به زیر خاک برده شود؛ زیرا قبل از این زمان، رشد قسمتهای سبزینهای گیاه کافی نبوده و از برگرداندن آن ماده آلی زیادی به خاک اضافه نخواهد شد.
بایبوردی با اشاره به برخی گیاهان علوفهای و بقولات ادامه داد: از گیاهان زراعی گوناگون اعم از علوفهای و بقولات مانند انواع شبدر، عدس، باقلا، همچنین گیاهان خودرویی مانند ختمی، گل بنفشه، مرغ و حتی برخی اجزای گیاهی مانند ساقه و برگ سیب زمینی و شلغم میتوان به عنوان کود سبز استفاده کرد.
مدیر دفتر محیط زیست و توسعه پایدار سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان شرقی یادآور شد: در ماههایی از سال که خطر فرسایش خاک وجود دارد، برای آن که خاک بیحفاظ نباشد، از یک گیاه پوششی استفاده میشود.
وی اظهار کرد: این گیاهان در مناطق بادخیز با پوشاندن خاک، سرعت باد را در سطح کم کرده و خاک را در مقابل کنده شدن حفظ و در جای خود نگه میدارد، بهترین نمونه از گیاهان پوششی، چاودار زمستانه و یولاف بهاره است.
بایبوردی از افزوده شدن ازت در خاک با کود سبز گفت و تاکید کرد: کود سبز علاوه بر کربن آلی، مقداری ازت آلی به خاک اضافه میکند و این مقدار ازت بر حسب شرایط، ممکن است ناچیز یا قابل توجه باشد. (ایسنا)
گواردیولا چگونه برترین مربی تاریخ شد؟
خرید و فروش غیرقانونی انواع حیوانات و پرندگان کمیاب ادامه دارد