یادی از استاد فقید دکتر محمدحسین محمدی

عبور صمیمانه صدای تو

روانشاد دکتر محمدی، استاد دانشگاه تهران، در تحقیق، شعر، داستان، نقد ادبی و موسیقی تبحر داشت. آثار به جا مانده از او نشان از تعمق و تعلق خاطر او به ادبیات گذشته و ادبیات معاصر دارد.

کد خبر: ۹۰۳۶۲۹

نه‌تنها آثار او بلکه فعالیت‌ها و تلاش وی در شناخت ادبیات و مطالعات عمیقش در معرفت‌شناسی ادبی مورد تائید همکاران، دوستان و شاگردان او بود.

نگارنده به عنوان یکی از دوستان نسبتا نزدیک و دیرین و مقطعی و نیز همکار او، شاهد جدیت و تعمق او در آثار ادبی بوده‌ام که این ویژگی‌ها در نوشته‌ها و سروده‌های ایشان کاملا مشهود است.

زنده‌یاد دکتر محمدی با زندگی نه‌چندان طولانی و حتی نسبتا کوتاه خود تالیفات، تحقیقات و مقالات قابل توجهی از خود به جای گذاشت که نشان از شخصیت علمی و ادبی او دارد. در بررسی شخصیت و آثار ادبی اش، در چند شاخصه می‌توان از او سخن گفت.

او با پیروی از استادان پیشین و پیشکسوت کلاس را محترم می‌شمرد و برای دانشجو و کتاب و درس اعتبار قائل بود به همین سبب نهایت استفاده را از وقت برای نتیجه مفید و موثر می‌برد.

از زنده‌یاد دکتر محمدی مقالات و دستنوشته‌های زیادی در تحقیق و پژوهش باقی مانده است که مرگ ناگهانی و زودرس مجال چاپ و نشر به آنها نداد. امید است به زودی آثار چاپ‌نشده‌اش از جانب همسر فرهیخته او دکتر حمیرا زمردی که خود استاد ادبیات فارسی دانشگاه تهران و محقق و شاعر نیز هست چاپ و منتشر شود.

اما استقبال از سه کتاب تحقیقی وی که سال‌ها پیش به چاپ رسیده بود یعنی «معانی و بیان بدیع»، «فرهنگ تلمیحات شعر معاصر» و «بیگانه مثل معنی» نشان داد دکتر محمدی در پژوهش؛ علم و فضل و شایستگی را توامان دارد به همین سبب مورد تحسین بزرگانی چون دکتر کزازی، دکتر شمیسا، دکتر شفیعی، دکتر قیصر امین‌پور، دکتر سیدحسن حسینی و بسیاران دیگر واقع می‌شد.

زنده‌یاد دکتر محمدی در نوشتن داستان و نقد و نظر در این ژانر ادبی نیز دستی قابل اعتنا داشت. کتاب «گیسوهای اساطیری» نمونه خوب و متفاوت داستان‌نویسی او محسوب می‌شود، این کتاب که در بر گیرنده یک داستان نیمه‌بلند است با زبان و نگاهی سوررئالیستی نوشته شده که با بهره‌گیری از عناصر اسطوره‌ای داستان را از فضای تکراری و شبیه‌گویی خارج می‌کند.

دکتر محمدی چون بسیاری از استادان ادبیات شعر می‌گفت. مجموعه «خواب‌های دریایی» تنها کتاب شعر چاپ شده اوست که در انواع قالب‌های کهن و نو سروده شده است. کتاب مورد نظر، در همان اواسط دهه 70 توسط شاعر فقید به این حقیر رسیده بود؛ با مطالعه آن دریافتم محمدی شاعر خوبی نیز هست و دکتر مظاهر مصفا نیز در مقدمه دفتر شعر خانم دکتر زمردی ضمن تمجید از ارزش‌های شعری دکتر زمردی از ذوق و استعداد دکتر محمدی نیز ستایش کرده است. نگارنده در کتاب شاعران دانشگاهی او را از شاعران نسل سوم در دانشگاه نام برده و یادآور شده است اگر دکتر محمدی به‌صورت جدی‌تر به شعر پرداخته بود بی‌شک امروز می‌توانست یکی از چهره‌های مطرح شعر باشد، اما نه خود وقت حرفه‌ای گذاشت و نه رحلت وی وقت بیشتر به او داد که در ادامه راه به آن مهم دست یابد.