امروزه اندیشه نوع بشر کاملا متفاوت با اندیشه عصر سبوع است. عصر سبوع برابر با عصر وحشیگری، فاشیسم، هیتلریسم و دیکتاتوریسم بود. عصری که رسانهها مردم را به عنوان اُبژه (اشیا) میدیدند و بر این باور بودند که با برقراری رابطهای عمدی و یکسویه باید مسیر، اندیشه و نوع خواست و نیاز مخاطب را تعیین کرد. لذا اندیشه غالب این بود که « أَکثَرَ النَّاسِ لَایعقِلوُن» بیشتر مردم نمیدانند و اندیشه نمیکنند.