ماه آماده‌سازی امت برای ایستادگی تاریخی

رمضان را نمی‌توان صرفا به تجربه‌ای فردی و عبادی فروکاست؛ این ماه، در لایه‌ای عمیق‌تر، میدان بازسازی پیوندهای اجتماعی امت اسلامی است.
رمضان را نمی‌توان صرفا به تجربه‌ای فردی و عبادی فروکاست؛ این ماه، در لایه‌ای عمیق‌تر، میدان بازسازی پیوندهای اجتماعی امت اسلامی است.
کد خبر: ۱۵۴۴۴۳۴
نویسنده حجت‌ الاسلام دکتر محمد ملک‌ زاده - نویسنده و پژوهشگر

آموزه‌های اجتماعی و فراشخصی رمضان، ایمان فردی را از حریم خصوصی دل‌ها بیرون می‌آورد و آن را به کنشگری جمعی و مسئولیت اجتماعی پیوند می‌زند.

روزه‌داری، با مهار خواهش‌های نفسانی، انسان را از مدار خودمحوری خارج می‌کند و تجربه ملموس گرسنگی و تشنگی، دریچه‌ای برای درک رنج محرومان می‌گشاید.

همین همدلی زیسته، بذر تعهد اجتماعی را در جان مؤمن می‌نشاند و او را نسبت به سرنوشت دیگران حساس‌تر می‌کند.

در سطحی گسترده‌تر، مناسک جمعی رمضان کارکردی انسجام‌بخش دارند. افطارهای دسته‌جمعی، نمازهای جماعت، احیای شب‌های قدر و سنت‌های کمک مؤمنانه، نوعی «حافظه مشترک» و «روح جمعی» در میان مسلمانان ایجاد می‌کند. جامعه‌ای که از چنین سرمایه اجتماعی برخوردار است، در برابر جنگ روانی، پروژه‌های تفرقه‌افکن و فشارهای بیرونی، تاب‌آوری بیشتری نشان می‌دهد. رمضان در این معنا، تمرین زیست جمعی مبتنی بر همدلی، تعاون و اعتماد متقابل است.

از سوی دیگر، رمضان با تضعیف فردگرایی افراطی، مؤمن را از بی‌تفاوتی اجتماعی بیرون می‌کشد. منطق قرآنی روزه صرفا پرهیز فردی نیست؛ بلکه نوعی بیدارباش اخلاقی است که انسان را نسبت به ظلم، فساد و انحراف حساس می‌کند. تاریخ جوامع اسلامی نیز نشان می‌دهد که این ماه اغلب با خیزش‌های اخلاقی، افزایش فعالیت‌های خیرخواهانه و تقویت مطالبه‌گری اجتماعی همراه بوده است.

در بعد راهبردی، رمضان به تقویت قدرت ایمان و مقاومت نیز یاری می‌رساند. روزه تمرین فشرده صبر و خویشتنداری است؛ مهارتی که در سطح جمعی می‌تواند به تاب‌آوری در برابر فشارهای سیاسی، اقتصادی و رسانه‌ای تبدیل شود. ملتی که صبر را در زیست روزمره تمرین کرده، در مواجهه با بحران‌ها نیز سنجیده‌تر و کم‌هزینه‌تر عمل می‌کند.

همزمان، فضای معنوی رمضان معنای توکل و امید را احیا می‌کند. این ماه یادآور می‌شود که محاسبات مادی همه واقعیت نیست و اتصال به منبع الهی می‌تواند افق‌های تازه‌ای از اعتماد به آینده بگشاید. چنین نگرشی، ترس از دشمن و احساس بن‌بست را کاهش می‌دهد.

درنهایت، رمضان فرصتی برای پالایش درونی جامعه مؤمنان است؛ زمانی برای بازنگری نیت‌ها، اصلاح خطاها و تجدید انگیزه‌ها. جامعه‌ای که بتواند خودانتقادی و خودسازی را با کنش جمعی پیوند بزند، ظرفیت بیشتری برای ایستادگی تاریخی خواهد داشت. رمضان، در این نگاه، ماه تمرین همزمان معنویت و مسئولیت اجتماعی است؛ پیوندی که می‌تواند سرمایه‌ای ماندگار برای پویایی امت اسلامی فراهم آورد.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها