اولین و مهمترین نکته نور مناسب است. بیشتر گیاهان آپارتمانی نور غیرمستقیم و ملایم را دوست دارند. قرار دادن گیاه کنار پنجرهای که نور ملایم دارد، معمولا بهترین انتخاب است. نور کم باعث کمبرگی و کشیده شدن ساقهها میشود و نور مستقیم هم میتواند برگها را بسوزاند. پس حد وسط را رعایت کنید و هر چند وقت یکبار گلدان را بچرخانید تا رشد یکنواختتری داشته باشد.
نکته دوم آبیاری درست است؛ نه زیاد، نه کم. بیشتر گیاهان از غرق شدن در آب متنفرند. خاک همیشه خیس، ریشه را خفه میکند و باعث پوسیدگی میشود. بهترین راه این است که قبل از آبیاری، انگشتتان را یکی دو بند داخل خاک ببرید؛ اگر سطح خاک خشک بود، زمان آب دادن است و آب اضافی حتما باید از سوراخ کف گلدان خارج شود.
خاک مناسب و تغذیه منظم هم نقش کلیدی دارد. خاکهای سبک و دارای زهکشی خوب باعث میشود ریشهها نفس بکشد. هر چند هفته یکبار استفاده از کودهای مخصوص گیاهان آپارتمانی به پرپشت شدن برگها کمک زیادی میکند. البته زیادهروی در کوددهی نکنید؛ چون به گیاه صدمه میزند.
یکی از ترفندهای کمتر توجهشده در این زمینه، هرس کردن اصولی است. بریدن برگهای زرد، خشک یا ساقههای ضعیف، به گیاه کمک میکند انرژیاش را صرف رشد قسمتهای سالم کند. در بسیاری از گیاهان، هرس ملایم باعث شاخهزایی بیشتر و ظاهر پرتر میشود.
ازسوی دیگررطوبت هواهم برای بسیاری ازگیاهان آپارتمانی مهم است،مخصوصادرخانههایی که هوایخشکدارند. غبارپاشی ملایم، استفاده از زیرگلدانی حاوی سنگریزه و آب یا قرار دادن چند گیاه کنار هم میتواند رطوبت محیط را افزایش دهد.
پس یادتان باشد گیاهان هم مثل ما انسانها به توجه نیاز دارند. جابهجاییهای مکرر، تغییر ناگهانی نور یا آبیاری نامنظم، آنها را دچار استرس میکند. اگر کمی صبور باشید و به زبان گیاهتان گوش بدهید، خیلی زود میبینید که خانهتان سبزتر، زندهتر و دلنشینتر شده است.