اختصاصی جام جم آنلاین
با نیش های تا بناگوش باز یا با لب های غنچه شده، با چشم های خمار و مغرور و ژست های ملیح و باکلاس، براق می شوند توی دوربین موبایل های شان و عکس می گیرند؛ سلفی هایی خاطره انگیز، کنار تخت های سرد سالن تشریح.تخت های فلزی خالی نیستند، روی هر کدام یک جسد است با پوست خشک و چروک و قهوه ای شده مثل چرم که پر از زخم های روباز بی خون است و بوی تند فرمالین می دهد.
کد خبر: ۸۲۰۵۴۶ تاریخ انتشار : ۱۳۹۴/۰۵/۰۵