چه کسی میدانست روح او خیلی زود پَر خواهد کشید، چه کسی فکر میکرد پیمانه عمرش دو روز بعد از ملاقاتمان پُر میشود و چه کسی خبر داشت که عزرائیل او را با خود خواهد برد. هیچ کس خبر نداشت، حتی خود رضا که وقتی پا در خانهاش گذاشتیم، نای گفتن علیک به سلاممان نداشت.