افزایش تصادفات و تلفات ناوگان مسافربری

در این بین نکته‌ای که کمتر در کشور ما به آن توجه شده‌، موضوع تراکم راه است. در ایران تراکم راه ۱۱.۳کیلومتر به‌ازای هر ۱۰۰ کیلومتر مربع است که این آمار در آلمان ۱۸۰ کیلومتر، ژاپن ۶۵۰ کیلومتر و حتی در پاکستان ۴۳ کیلومتر است و می‌توان گفت که ما در دهه‌ گذشته هیچ پیشرفتی در زمینه افزایش جاده‌های کشور و ایمن‌سازی آن نداشته‌ایم. خودروهای ما هم متأسفانه از حداقل استاندارد و ایمنی برخوردارند و هیچ تصمیمی برای افزایش ایمنی خودروها گرفته نشده است. وقتی نمی‌توانیم خودروی ایمن تولید کنیم تا در تصادفات شدت ضربه به سرنشین را کاهش دهد یا خودش عامل مرگ‌ومیر راننده و سرنشینان نباشد، بهترین راه وارد کردن خودروهای خارجی با ایمنی استاندارد است. حتی می‌توان خودروهای دست‌دوم با کارکرد کم را که ایمنی بیشتری نسبت‌ به خودروهای تولید داخل دارند، وارد کرد.مطمئن باشیداگر راه ایمن شود و خودروهای ایمن در جاده‌های کشور تردد کنند، تلفات رانندگی ۵۰ درصد کاهش خواهد یافت. موضوع مهم دیگر وظیفه پلیس است که باید نظارت کاملی روی خودروهای در حال عبور از جاده‌ها داشته باشد، اگر حضور چشمگیر پلیس در جاده‌ها نباشد، راننده با داشتن خودروی ایمن هم می‌تواند تخلفات حادثه‌ساز و مرگبار انجام دهد. پلیس باید این نقش خود را به‌خوبی چه با استفاده از ابزارهای کنترل الکترونیکی وچه با حضور فیزیکی درجاده‌ها ایفا کند تا از وقوع تصادفات مرگبار جلوگیری شود.آنچه امسال متأسفانه شاهد آن هستیم، افزایش تصادفات ناوگان حمل‌ونقل عمومی به‌ویژه مسافربری است. اتوبوس‌هایی که به‌علت خستگی و خواب‌آلودگی راننده، فرسوده بودن لاستیک و نقص ترمز از جاده خارج و واژگون شده یا با خودروهای دیگر برخورد کرده و تلفات سنگینی را به‌بار می‌آورند. کنترل اتوبوس‌ها ابتدا برعهده‌ شرکت‌های تعاونی و مدیر فنی آنها و سپس مأموران پلیس راه است. پلیس نباید تحت هیچ شرایطی اجازه دهد خودروهای دارای نقص فنی یا با راننده مشکل‌دار در جاده‌ها تردد کنند. اگر آمار تصادفات و تلفات هشت ماهه گذشته را مرور کنیم، حتما این آمار برای ما زنگ خطر را به صدا درمی‌آورد که تصادفات و تلفات ناوگان عمومی افزایش یافته است.