شهر بی‌کودک

این آمار، که توسط مدیر مرکز درمان ناباروری ابن‌سینا اعلام شده، نشان‌دهنده تجربه ناباروری برای یک زوج از هر پنج زوج است. این نرخ بالاتر از میانگین جهانی (۱۵-۱۸ درصد طبق سازمان بهداشت جهانی) است، هرچند برخی کارشناسان تأکید دارند که تفاوت چشمگیری نیست و نیاز به مطالعات به‌روزتر وجود دارد. مطالعات قدیمی‌تر (مانند پژوهشگاه ابن‌سینا در دهه‌های گذشته) نرخ ناباروری را حدود ۲۰.۲درصد اعلام کرده بودند، که در مناطق روستایی (۲۲درصد) بیشتر از شهری (۹۱.۹درصد) بود. آمار اخیر (۱۴۰۴) این نرخ را تأیید می‌کند و نشان می‌دهد روند افزایشی ملایمی وجود داشته، هرچند به‌روزرسانی‌های جامع ملی محدود است. ناباروری اولیه (عدم بارداری اولین فرزند) حدود ۲۱ ــ ۱۸ درصد و ثانویه (پس از یک بارداری) حدود ۹ ــ ۲ درصد تخمین زده می‌شود. ناباروری فعلی (درحال‌حاضر) حدود ۴ ــ ۳ درصد است. با جمعیت حدود ۹۰میلیون نفر ونرخ باروری پایین (حدود۱.۷فرزند به ازای هر زن در۱۴۰۴)، تخمین زده می‌شود بیش از سه‌میلیون زوج نابارور وجود داشته باشد. ناباروری در ایران با افزایش سن ازدواج، سبک زندگی مدرن، آلودگی و استرس مرتبط است. نرخ باروری کلی کشور از۷ ــ ۶ فرزند در دهه۱۳۶۰ به کمتر از دو فرزند رسیده، که بخشی از آن به ناباروری نسبت داده می‌شود. افزایش سن ازدواج و تأخیر در فرزندآوری، شایع‌ترین عامل ناباروری محسوب می‌شود. میانگین سن ازدواج زنان به حدود ۲۵ ــ ۲۴ سال رسیده و بسیاری فرزندآوری را به تعویق می‌اندازند. پزشکان می‌گویند پس از ۳۵سالگی، کیفیت تخمک‌ها به‌شدت کاهش می‌یابد و شانس بارداری طبیعی کم می‌شود.
 در مردان نیز، سن بالا کیفیت اسپرم را پایین می‌آورد. این عامل اجتماعی، که ریشه در تحصیلات بالاتر، مشکلات اقتصادی و تغییرات فرهنگی دارد، مستقیما به افزایش ناباروری اولیه (عدم بارداری اولین فرزند) منجر شده است.سبک زندگی ناسالم عامل تشدیدکننده دیگر است. چاقی، مصرف زیاد فست‌فود، کم‌تحرکی و استعمال دخانیات (سیگار، قلیان و مواد مخدر) کیفیت اسپرم و تخمک راکاهش می‌دهد.مطالعات نشان می‌دهدسیگارکشیدن تعداد اسپرم را ۱۳ ــ‌ ۱۷درصد کم می‌کندوخطر ناباروری را افزایش می‌دهد. استرس مزمن، که در جامعه شهری ایران شایع است، هورمون‌ها را مختل و چرخه تخمک‌گذاری را نامنظم می‌کند.